جشن هاي ايراني

جشن امردادگان

جشن امردادگان در روز هفتم امرداد است كه متعلق به امشاسپند و فرشته امرتات يا امرداد است كه مظهر جاوداني و تندرستي است.

فرشته امرداد نماينده‌ي آخرين مرتبه‌ي كمالات است. نام اين فرشته در اوستا امرتات و در پهلوي امردات مي باشد ، جزء اول كلمه كه حرف « اَ » يعني همزه فتحه دار می باشد براي نفي است. جزء دوم كه« مَرتات » باشد به معني مردن و نابود شده است بنابر اين لفظ امرداد به معني نمردني و نابود نشدني و به عبارت ديگر به معني جاوداني مي باشد.

فرشته امرداد به آباداني زمين و پاكي و نظافت توجه دارد و به دليل همين صفات پسنديده ايرانيان اين روز را به مناسبت اين ايزد جشن مي گرفتند و به شادي مي پرداختند و خود را براي پيروي از او آماده مي ساختند.

بيروني معناي امرداد را آنكه مرگ و نيستي نداشته باشد آورده و امرداد را فرشته اي مي داند كه موكل است به حفظ گيتي و اقامه غذاها و داروهايي كه گياهي است و گرسنگي و ضرر و امراض را از بين مي برد.

بعد از اسلام جشن امردادگان در بين ايرانيان زرتشتي بزرگداشته مي شد. در ادبيات فارسي نيز در مورد اين جشن اشعاري سروده شده است. مسعود سعد در مورد اين جشن مي گويد :

مرداد مه ست سخت و خرم                              مي نوش پياپي و دمادم

و

روز مرداد مژده داد بدان                           که جهان شد بطبع بازجوان