X
تبلیغات
جشن هاي ايراني

جشن هاي ايراني

معرفی و توصیف جشن های ماندگار ایرانی در گذر زمان

جشن های ماهیانه

جشن امردادگان

جشن امردادگان در روز هفتم امرداد است كه متعلق به امشاسپند و فرشته امرتات يا امرداد است كه مظهر جاوداني و تندرستي است.

فرشته امرداد نماينده‌ي آخرين مرتبه‌ي كمالات است. نام اين فرشته در اوستا امرتات و در پهلوي امردات مي باشد ، جزء اول كلمه كه حرف « اَ » يعني همزه فتحه دار می باشد براي نفي است. جزء دوم كه« مَرتات » باشد به معني مردن و نابود شده است بنابر اين لفظ امرداد به معني نمردني و نابود نشدني و به عبارت ديگر به معني جاوداني مي باشد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مرداد 1390ساعت 10:54  توسط zohre hassanpoor  | 

جشن های ماهیانه

 

جشن تيرگان

اين جشن برابر با روز تير از ماه تير و مصادف با سيزدهم تيرماه مي باشد.براساس گاه‌شماري مزديسنا جشن تيرگان در بين ايرانيان باستان داراي اهميت فراواني بوده و از بزرگترين جشن‌هاي ايران باستان در گرامي داشت « تيشتر – تير » مي باشد. در واقع سيزدهمين روز در هر ماه  بر طبق گاه‌شماري مزديسنا ، تير یا تشتر نام دارد.

تير در زبان اوستايي تيشتريه و در پهلوي تيشتر نام دارد. در ادبيات اوستايي تير نام فرشته اي است كه موكل باران است و در باور ايرانيان نام ستاره اي است كه هرگاه در آسمان پديدار شود مژده باريدن باران را مي دهد. تیر درخشنده ترين ستاره آسماني است كه در نيمه دوم سال و همزمان با افزايش بارندگي ها در آسمان سر شب ديده مي شود.

جشن تيرگان مقارن است با بزرگترين روز سال خورشيدي و اوج گرماي تابستان ، زمان جلوه‌ي تير در آسمان تابستان است و در تيرماه‌يعني ماهي كه به نام تيشتر است اين ستاره طلوع مي كند و مژده ی رحمت مي رساند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مرداد 1390ساعت 10:51  توسط zohre hassanpoor  | 

جشن‌هاي ماهیانه

 ايرانيان جشن‌هاي ديگري نيز در طول سال برگزار مي كردند. جشن‌هاي ماهانه كه به سبب اتفاق نام ماه و نام روز برگزار مي شد در سنت زرتشتي رايج بوده و محتملاً تحت تأثير تقويم مصري بوده است اين جشن‌ها را بيشتر اعياد ديني ايران باستان مي دانيم زيرا در اوستا ذكر آنها آمده است.

هر چند به نظر مي رسد هر كدام از اين جشن‌ها ريشه و فلسفه‌ي طبيعي دارند و به گونه اي با رويدادهاي طبيعي هر فصل نيز پيوند خورده اند اما برخي محققين جشن هاي ماهانه را سنت عمومي و پذيرفته شده ي مردمي ندانسته و معتقدند كه برخي از اين جشن ها هرگز يك جشن عمومي و همگاني نبوده و به توصيه و تبليغ روحانيون و دستگاه رسمي حكومت ساساني به قرينه ي جشن مهرگان كه از قبل وجود داشت ايجاد شده اند. به همين دليل در متون كهن و ميانه هيچ اشاره اي به برگزاري آنها نشده است.

چنان که از منابع بر می آید پس از اسلام تنها برخی از جشن‌هاي ماهيانه همچون مهرگان و تیرگان و بهمنگان بین مردم مسلمان رواج پیدا کرد و از برپایی عمومی دیگر جشن‌های ماهیانه گزارشی در دست نیست و تنها در بین ایرانیان زرتشتی گرامی داشته می شده است. هر چند به نظر می رسد بسیاری از آیین های این جشن‌های ماهیانه با دیگر جشن‌ها ادغام شد و در جشن‌های بزرگ همچنان بر پا می شد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مرداد 1390ساعت 10:40  توسط zohre hassanpoor  | 

آداب ورسوم نوروزي

هفت‌سين


عدد هفت در همة فرهنگ‌ها و اديان عدد مقدسي است. سفره رنگيني هم كه ايرانيان براي تحويل سال

نو مي‌چينند هفت سين دارد كه همگي جنبه نمادين دارند. اين رسم كه از در بين ايرانيان نهادينه گشته براي خود فلسفه ها و تفسير هاي فراوان داشته است .

كتاب نوروز و فلسفه هفت سين  پژوهشی است در مورد فلسفه سفره هفت سین و هر یک از نمادهایی که در آن قرار می‌گیرند. اینکه هر یک از این نمادها نشان دهنده چه چیزی هستند و چرا باید از آن‌ها استفاده کرد. همچنین فلسفه و آداب چهارشنبه سوری، سیزده بدر و دیگر روزهای نوروز توضیح داده شده است نويسنده اين گتاب « محمد علي دادخواه » در باره نوروز و کتابش میگوید: پيش از اين ايرانيان نوروز را جشن جشن ها مي دانستند و بر اين اعتقاد بودند كه هر كس در نوروز شاد باشد تا نوروز ديگر شادي با او همراه است. از اين رو در ابتداي كتاب، “شادي لازمه حيات اجتماعي است” و پس از آن به چگونگي و تطور نوروز از روزگاران كهن تا امروز پرداخته ام. وي خاطرنشان كرد‌‏: در بخش هاي ديگر اين كتاب پيرامون هفت سين , هفت شين و هفت ميم صحبت كرده ام و اهميت عدد هفت را در ميان اقوام مختلف بررسي كردم و پس از آن به تاثير نوروز در تمدن ايراني و اهميت سنجد , سيب , سبزه , سماق , سمنو , سير و سركه پرداخته ام.




ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم اسفند 1389ساعت 0:57  توسط zohre hassanpoor  | 

جشن چهارشنبه سوری

جشن سوري

جشن سوري يا چهارشنبه سوري عنوان جشني است كه در روزهاي پايان سال برگزار مي شد.در اين شب ايرانيان به جشن و شادي و آتش افروزي مي پرداختند.

واژه‌ي «سوري» فارسي صفت پهلوي سوريك است.ايك پسوند نسبت است و سور به معني سرخ مي باشد و از اين روي آن را سوري گفته اند كه در آن آتش سرخ افروخته مي شود.در برخي جاها سور به معناي مهمانی، بزم و جشن، آمده است.. پس چها رشنبه سوری را می توان  یک جشن و شادی دانست که با سرخی همراه است و این سرخی همان آتش است. چهارشنبه سوری همان جشن سوری است و جشن سوری به معنای ستایش آتش،به عنوان يكي از آفريده هاي خداوند مي باشد.


 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اسفند 1389ساعت 11:42  توسط zohre hassanpoor  | 

جشن سده

 

جشن سده نیز یکی از جشن‌ها و اعیاد باستانی ایرانیان بود که پس از اسلام نیز در عهد برخی امرا و سلاطین مرسوم و رایج بوده.این جشن به مناسبت پیدایش آتش برگزار می شده و در واقع جشن پیدایش آتش است.

آتش یکی از عناصر طبیعت است که کشف و پیدایش آن در تمدن و ترقی حیات بشر تأثیرات عظیم داشت و اهمیت آن در تهیه وسایل رفاه و آسایش آدمی از بسیاری چیزهای دیگر بیشتر بوده و به همین سبب خاطره ی پیدایش و ایجاد آن در ذهن آدمی باقی ماند و بدین علت است که آتش در بسیاری از ادیان مقدس شمرده می شود و محل پرستش بوده است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم دی 1389ساعت 14:14  توسط zohre hassanpoor  | 

جشن یلدا

جشن یلدا

جشن شب یلدا یا « شب چله» در شب نخستین روز دی ماه و شب اول زمستان که درازترین و طولانی ترین شب سال است از دیرباز برگزار می شده است.

فردای این شب دراز، با دمیدن خورشید روزها طولانی تر شده و تابش نور ایزدی فزونی می یابد. بدین سبب ایرانیان شب آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش و تولد مهر یا خورشید می خواندند و برای آن جشن بزرگی بر پا می دارند.

به گفته ابو ریحان بیرونی« نام این روز میلاد اکبر است، مقصود از آن انقلاب شتّوی است. گویند در این روز نور از نقصان به حد زیادت خارج می شود و آدمیان نشو و نما آغاز می کنند.»

ظاهراً پس از مسیحی شدن رومیان ، سیصد سال پس از تولد عیسی مسیح ، کلیسا جشن تولد مهر را به عنوان زاد روز عیسی پذیرفت زیرا موقع تولد او دقیقاً معلوم نبود هر چند به دلیل اشتباهی که در محاسبه ی کبیسه ها در سده ی چهارم میلادی رخ داد ، روز 25 دسامبر را به جای 21 دسامبر روز تولد میترا دانسته و تولد عیسی مسیح را در این روز آغاز سال قرار دادند.

ذکر شب یلدا و مناسبت آن با میلاد مسیح در ادبیات کهن ایران نیز بسیار آمده است. سنایی غزنوی نیز به این تقارن اشاره دارد :

به صاحب دولتی پیوند اگر نامی همی جویی      که از پیوند با عیسی ، چنان معروف شد یلدا

بیرونی نیز درباره ی یلدا می نویسد: « در این شب در مذهب رومیان عید یلدا ست و آن میلاد مسیح است»


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم آذر 1389ساعت 12:44  توسط zohre hassanpoor  | 

جشن های همیشه ماندگار ایرانی

جشن نوروز

نوروز بزرگترين و باشكوه ترين جشن ملي ايرانيان از روزگاران كهن تا به امروز و نمايندۀ قريحۀ شاداب ملت كهنسال ايران است. جشن نوروز نمايان ترين جشن‌هاي بهاري جهان به شمار مي رود و در ميان جشن‌هاي ساير ملل نظير آن را كمتر مي توان يافت.

تقدس و احترام و بزرگي نوروز بيش از حد توجه و انتظار است. برتري اين جشن از آن جهت است كه در هنگام جواني جهان بر پا مي شود. يعني مبشر نو شدن زمان و به پايان رسيدن عمر زمستان و به گفتۀ ابوريحان بيروني « پيشاني سال نو» است.و به نوشتۀ گرديزي اين روز را نوروز گويند « زيرا كه سرسال باشد و شب با روز برابر شود و سايه ها از ديوار بگذرد و آفتاب از روزن ها اوفتد»

 

واژه نوروز در پهلوي به صورت « نوك روچ» آمده است كه مركب است از دو جزء ، بخش اول « نوك» به معني نو ، جديد و تازه است و بخش دوم به معني روز است و روي هم رفته معني روز تازه و روز نوين مي دهد. به نخستين روز از نخستين ماه سال خورشيدي كه آفتاب به برج حمل انتقال مي يابد اطلاق مي گردد. در اصطلاح جشن سال نو پارسي ايراني كه در روز نخست فروردين ماه برابر با 21 مارس ميلادي در آغاز فصل بهار برگزار مي شود به نام «نوروز» خوانده مي شود.


جشن نوروز در بين جشن‌هاي ايراني اهميتي فراواني دارد. از لحاظ شمول سنت ها و اعتقادات و بزرگداشت هيچ جشني چه ديني وچه ملي بدين پايه و مايه در تاريخ وجود ندارد. به علت اهميت و ارزش فراواني كه جشن نوروز در جامعه و فرهنگ ايراني داشته براي حفظ و نگاهداشت آن تلاش بسياري مي شده است.


 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم آذر 1389ساعت 18:36  توسط zohre hassanpoor  |